۰

روابط چین-روسیه در آسیای مرکزی

کتاب حاضر ترجمه آقای محسن رستمی با همکاری سرکار خانم‌ها آزاده کتبی و حلیمه شبانی می‌باشد و با حمایت انتشارات پشتیبان در سال 1395 به چاپ رسید.
روابط چین-روسیه در آسیای مرکزی
در این کتاب، دوره­‌ی زمانی پانزده ساله که مدنظر ما قرار دارد (2012-1997)، به سه فاز مختلف تقسیم شده است:

-در دوره اول که سالهای 1997 تا 2001 را در برمی‌­گیرد، منطقه­‌ی CA برای روابط دو کشور روسیه و چین چندان مشکل‌ساز تلقی نمی‌­شده است.

-در دوره‌­ی دوم که شامل سالهای 2001 تا 2008 می­شود نویسندگان عمدتاً با رقابت ایالات متحده و روسیه مواجه هستند و کشور چین را به عنوان یک شریک مهم در مقابله با نفوذ غرب معرفی می­کنند.

-دوره سوم که تا سال 2008 به طول می‌­انجامد شامل مباحثات گسترده پیرامون ترس روسیه از جمهوری خلق چین – از دست دادن سلطه­‌ی خود در آسیای مرکزی و واگذاری آن به "رقیب سیاسی" جدید - و انتظار غرب برای درگیری­‌های علنی می­‌گردد.

محققان چینی به طور فزاینده بر تضاد منافع خود با روسیه بر سر مسئله‌­ی انرژی آسیای مرکزی اعتراف می‌­کنند. با این حال، انتظار نمی­‌رود این مسئله به روابط این دو کشور آسیب چندانی وارد کند. در عوض، این انتظار وجود دارد کشور چین برای حل این تنش دست به اقدامات تبلیغاتی متقابل نظیر کمک گرفتن از سازمان همکاری شانگهای برای تنظیم مقررات فعالیت‌های انرژی محور و مصالحه با کارگزاران زند.

پژوهش­‌های غربی پیشین، احتمالاً راه‌حل پکن برای مدارا با همسایه‌­ی مهم و تلاش مکرر آنها برای ایجاد مصالحه و آرام ساختن تنش­‌ها را دست کم گرفته‌اند.
انتظار می­رود در سالهای باقی مانده از این دهه، با بحرانی که "همکاری استراتژیک" را حقیقتا به چالش می­کشد مواجه نشویم.

با این حال، احتمال درگیری علنی میان این دو کشور در دراز مدت وجود دارد. محققان چینی بارها و بارها در رابطه با اهمیت آسیای مرکزی برای حفظ امنیت انرژی چین تاکید ورزیده­‌اند و روابط انرژی محور آسیای مرکزی- چین را "طبیعی" و "اجتناب ناپذیر" برشمرده اند.

بر اساس تمامی احتمالات موجود، کشور چین به عمد، روند فعلی را تغییر نخواهد داد اما در نهایت جای روسیه به عنوان نیروی اقتصادی غالب در آسیای مرکزی را خواهد گرفت – یا حداقل در بخش انرژی به جایگاهی مشابه با روسیه دست پیدا خواهد کرد.

ممکن است "واکنش­های بیش از حد" روسیه به این واقعیت - که با "اتحادیه اوراسیایی" مورد تصور مسکو مطابقت ندارد - موجب گردد پکن صبور بیش از همیشه دست به سازش با این کشور زند. با این حال، رهبری چین هیچگاه به پذیرش مصالحه­‌ای روی نمی­‌آورد که به موجب آن مجبور شود از جایگاه فعلی خود در منطقه عقب نشینی کند. در عوض، چینی که از موقعیت خود در آسیای مرکزی با اطمینان و صلابت دفاع می­کند در نظر کرملین شبیه اتحادیه اروپا است که در رابطه اوکراین یا بلاروس نیز دست به اقدامی مشابه می­زند. به نظر احتمال آنکه مفهوم فعلی "همکاری استراتژیک" و حتی همکاری به مراتب نزدیکتر با سازمان همکاری شانگهای به بقای توسعه‌­های این چنینی کمک کند وجود ندارد.


۹۶/۱۰/۱۸
کد مطلب: 2150
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما *